Rozdział 10

Jeszcze zrobisz sobie krzywdę.

                  Lily wyciągnęła się wygodnie w fotelu w pokoju wspólnym Gryfonów. Nareszcie nadszedł piątkowy wieczór i mogła zostawić w dormitorium wszystkie podręczniki. Nauczyciele nie odpuszczali im ani trochę, co rusz przypominając, że w tym roku czekają ich OWUTEMy. Przymknęła oczy, ale za chwilę musiała je otworzyć, bo ktoś się do niej dosiadł.

- James.

                Uśmiechał się jakoś tak inaczej niż zwykle, co bardzo ją zaniepokoiło. Nie wiedziała, o co konkretnego może zapytać, więc w milczeniu czekała.

- Za tydzień w weekend jest wyjście do Hogsmeade. – poinformował ją.

- No to miło, przejdziemy się ekipą. O ile Vicky i Syriusz nie będą sobie skakać znowu do gardeł…

- Nie. – przerwał jej stanowczym głosem.

- Nie?

- Nie. – wyszczerzył zęby.

- No to po co mi to mówisz? – zadała to pytanie, chociaż doskonale już wiedziała, o co mu chodzi.

- Chciałbym, żebyś poszła ze mną. Na randkę. – oczy błyszczały mu wesoło, a jej coś się przekręciło w żołądku.

- Okej.

- Tak po prostu się zgadzasz? – James spojrzał na nią podejrzliwie, ewidentnie próbując doszukać się podstępu.

- Obiecałam ci, że jak zdobędziecie Puchar Quidditcha, to się z tobą umówię. Wygraliście. A ja dotrzymuję słowa. – po tej deklaracji wstała i przeciągnęła się. – Dobranoc, Potter.

                Poszła do pustego dormitorium. Nie wiedziała gdzie zniknęły Ruby i Phoebe, ale podejrzewała, że włóczą się gdzieś z pozostałymi Huncwotami albo odwiedziły Vicky. Sięgnęła po czasopismo „Czarownica” i zaczęła czytać pierwszy lepszy artykuł. Był to ranking najprzystojniejszych czarodziejów. Pod dość obszernym wstępem, umieszczono 10 zdjęć mężczyzn, a obok nich krótkie opisy, kogo przedstawiają. Trzecie miejsce przedstawiało kogoś, kto nie miał szans się tam znaleźć. Dopiero po chwili zorientowała się, że mężczyzna ze zdjęcia jest starszy od Jamesa, a także ma inne oczy i nos. Spojrzała zaciekawiona na opis. „Fleamont Potter, stworzyciel płynu do włosów „Ulizanna”, kochający mąż i ojciec równie pociągającego chłopca, który obecnie uczy się na ostatnim roku w Hogwarcie. Mimo swojego wieku Fleamont Potter tryska energią i ma w sobie „to coś”, co musi mieć prawdziwy mężczyzna.”. Lily parsknęła śmiechem i spojrzała na podpis, kto jest autorem artykułu. „Rita Skeeter, dziennikarka „Czarownicy”.”. Kojarzyła to nazwisko z innymi bzdurnymi tematami, dlatego od razu odłożyła czasopismo.

                Chwilę później zasnęła z obrazem młodszej wersji Fleamonta Pottera przed oczami.

                Tydzień później w sobotę, Vicky szła z Pandorą na śniadanie przed wyjściem do Hogsmeade. Jej towarzyszka opowiadała coś o gnębiwtryskach, o których mówił jej chłopak, ale szybko się wyłączyła, bo i tak nic nie rozumiała. Kiwała jednak głową, a kąciki ust miała delikatnie uniesione.

- Och! – krzyknęła nagle Ifans. – Czy to Syriusz Black z Jasmine Patil?

                Howells spojrzała we wskazywaną jej stronę i uśmiech zszedł jej z twarzy. Tak, to musieli być oni, jednak spleceni w na tyle ciasnym uścisku, że ciężko było od razu stwierdzić. Poczuła się wyprana z wszelkich emocji i pomyślała, że chciałaby już coś zjeść. Minęły parę na tyle szybko, że nie zauważyły jak Syriusz odkleja swoje usta od dziewczyny i ogląda się za nimi z nieodgadnionym wyrazem twarzy.

                Vicky przestała zupełnie słuchać paplania koleżanki, tylko skupiła się na tym, żeby jak najszybciej dotrzeć na śniadanie. Nagle wpadła na coś twardego i już myślała, że wyląduje na podłodze, jednak silne ramiona powstrzymały ją od upadku. Spojrzała na swojego wybawcę i od razu się wyrwała.

- Nie dotykaj mnie, Black! – Regulus patrzył na nią z mieszaniną rozbawienia i kpiny w oczach.

- Znowu ty… Jak na mnie lecisz, to po prostu powiedz, a nie takie podchody odstawiasz. Jeszcze zrobisz sobie krzywdę.

-  O mnie się nie martw, tylko o swoją śliczną buźkę, bo jak cię trzepnę kiedyś, to przestaniesz z takim zachwytem wpatrywać się w lusterko. – zmierzyła go od czubka głowy, po czubki butów i z uniesioną wysoko głową ruszyła dalej. Pandora gdzieś zniknęła najwyraźniej nie zauważywszy, że Vicky już z nią nie ma.

- Może pójdziemy razem do Hogsmeade? – krzyknął za nią z kpiną Regulus, a Howells powtórzyła gest ze środkowym palcem sprzed tygodnia, co tylko wywołało u niego atak śmiechu.

Pokręcił głową i skierował się w stronę lochów.

- To co dzisiaj robimy? – Ruby klasnęła w dłonie. – Ja koniecznie chcę iść do Miodowego Królestwa. Podobno są jakieś nowe słodycze.

- Tak szczerze mówiąc, to dzisiaj nie pójdę z wami. – wymamrotała Lily do swojego kubka z herbatą.

                Bliźniaczki spojrzały na nią w identyczny sposób. Naprawdę ciężko je czasem rozróżnić.

- Nie idziesz do Hogsmeade? – Ruby przekrzywiła głowę, przypominając tym małego szczeniaka.

- Idę. Ale… z kimś. – Evans natychmiast się cała zaczerwieniła.

- My nie jesteśmy kimś? – Phoebe zmrużyła niebezpiecznie oczy, ale wszystkie wiedziały, że nie o to chodzi.

Lily odetchnęła głęboko.

- Idę na randkę… z Jamesem. – zaczerwieniła się jeszcze mocniej, o ile to w ogóle możliwe.

                Ruby opadła szczęka, a Phoebe podrapała się zdenerwowana po bliźnie. Rzadko się zdarzało, by w tym samym czasie siostrom zabrakło słów. Sytuację uratował Remus, który przysiadł się chwilę wcześniej tak cicho, że go nie zauważyły.

- To dzisiaj Hogsmeade wypełnią pary. – rzucił luźno, nakładając marmoladę na tosta.

                Dziewczyny spojrzały na niego jakby spadł z księżyca. Westchnął.

- Ty i Rogacz. A tam idzie Łapa ze swoją nową maskotką. – wskazał z niesmakiem w stronę drzwi wejściowych do Wielkiej Sali.

                Faktycznie, Syriusz stał tam i szeptał coś na ucho rozchichotanej Jasmine Patil. Była bardzo ładna, z ciemnymi włosami, oczami i karnacją. Z tego, co kojarzyły należała do Hufflepuffu. Nie mogły otrząsnąć się z szoku.

- A co z tą całą Dorcas czy jak jej tam? – Phoebe w końcu przerwała ciszę.

Lupin prychnął.

- Phoebs. Proszę cię. To jest Syriusz. Czego się spodziewałaś? – umilkł, bo obiekt ich rozmowy właśnie się dosiadł.

                Wyciągnął pióro i zaczął skrobać zawzięcie na pergaminie. Lily przekrzywiła głowę i zaczęła czytać.

- Kochana Dorcas, dziękuję za ostatni list… Czy Meadowes wie, że migdalisz się tutaj z jakąś Puchonką? – spojrzała na niego karcącym wzrokiem.

- Ty, Evans – wskazał na nią piórem, wyraźnie zirytowany. – lepiej nie wtykaj nosa w nie swoje sprawy. – i jak gdyby nigdy nic wrócił do pisania.

- Za chwilę kolejne dziewczyny cię znienawidzą. – mruknął Remus.

Black spojrzał na niego zaskoczony.

- Kolejne?

- Tak. Vicky już prawie się z nami nie trzyma, przez ciebie. – Lupin był coraz bardziej zirytowany.

- Ach… - Syriusz machnął ręką. – o niej mówisz. Nie przypominaj mi o tej wariatce.

                Nikt nie spodziewał się wybuchu, który nastąpił po jego słowach.

- Że co?! Czy ty siebie w ogóle słyszysz?! – Remus uderzył mocno dłońmi w stół, jednocześnie wstając. Część Gryfonów odwróciło się w ich stronę, zaciekawiona nagłą aferą. – Zawsze dogadywaliście się dobrze, a teraz nagle warczycie na siebie jak hieny! To przez to mieszkanie? – cisza była dla niego potwierdzeniem. – Wiedziałem. Mówiłem jej, że to zły pomysł. – uderzył pięścią w stół. – Dorośnij w końcu, Syriuszu! Ile można się zachowywać, jak… jak ty! – wskazał na niego palcem. – Albo wiesz co. Rób sobie co chcesz. Ale moich przyjaciół zostaw w spokoju. Jeśli jeszcze któregoś zranisz, nie ręczę za siebie.

                Po tych słowach w Wielkiej Sali zapanowała cisza, a on odszedł szybko od stołu. Black siedział w osłupieniu przez dobrą minutę i patrzył w stronę drzwi, za którymi jeden z jego najlepszych przyjaciół zniknął wzburzony.

                Jakiś czas później do ich stołu podeszła Vicky i nie zaszczycając Syriusza nawet spojrzeniem, zwróciła się do dziewczyn.

- Idę z Pandorą do Hogsmeade, ale o 12 jest umówiona z Ksenofiliusem. Mogłybyśmy się wtedy spotkać gdzieś.

- Och! Dobry pomysł! Lilka ma randkę, ale my jak najbardziej się spotkamy. Może w Trzech Miotłach? – Phoebe z ulgą spojrzała na przyjaciółkę.

- Randkę? – Howells uniosła nieznacznie kąciki ust i usiadła obok pani prefekt.

- A ty przypadkiem stołów nie pomyliłaś? – zakpił Black, jednak Krukonka go zignorowała, a Gryfonki obrzuciły oburzonym spojrzeniem.

- Tak. Umówiłam się z Jamesem. – Lily ponownie zrobiła się czerwona.

                Vicky zamrugała szybko oczami. Po chwili pokręciła jednak głową z szerokim uśmiechem i wstała od stołu.

- Świat staje na głowie. Evans i Potter…